Drgawki padaczkowe

Mogą występować jako jedyny objaw choroby lub wchodzić w skład zespołu objawów. Występują w wielu chorobach (o różnej przyczynie), zwykle bez gorączki i towarzyszącego zakażenia. Napad pada­czkowy może pojawić się nagle, lub może być poprzedzony objawami zwiastunów. W każdym napadzie dochodzi do przemija­jącego uszkodzenia komórek mózgowych, w części lub w całości. Istnieje wiele postaci napadów padaczkowych. Najgroźniej przebiega napad duży, w czasie któ­rego chory staje się nieprzytomny, wy­stępuje toniczny (wysztywniający) skurcz mięśni szkieletowych: kończyny dolne są wyprostowane, górne mogą być zgięte. Po fazie kurczu tonicznego trwającego do V₂ min występują drgawki kloniczne (szybkie kurcze mięśniowe). W czasie napadu cho­ry zaciska zęby (szczękościsk), na ustach może pokazać się piana, czasem dochodzi do mimowolnego oddania moczu i stolca.

W ostrym zapaleniu opon mózgowych i mózgu, które są groź­ne, występują objawy oponowe (sztyw­ność karku) i mózgowe, jak zaburzenia świadomości, śpiączka, drgawki. Wów­czas zachodzi potrzeba wykonania nakłu­cia lędźwiowego dla potwierdzenia do­kładnego rozpoznania choroby i zmian w układzie nerwowym. Jeśli lekarz zdecy­duje, że trzeba u dziecka wykonać nakłucie lędźwiowe, należy się tej decyzji podpo­rządkować, ponieważ badanie płynu móz-gowo-rdzeniowego, uzyskanego w ten sposób, decyduje o ostatecznym rozpo­znaniu. Nierozpoznanie ostrego zapalenia mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych i niekonsekwentne ich leczenie pociąga za sobą powikłania i niekorzystne następ­stwa.

Drgawki w chorobach układu nerwowego, w zapaleniu mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych

Przeniknięcie zarazków chorobotwór­czych do układu nerwowego wywołuje różne postaci zapalenia, ostre zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych. Zakażenie bakteriami prowadzi z reguły do ropnego zapalenia opon, a zakażenia nie-bakteryjne do nieropnego zapalenia. Ostre zapalenia mózgu wywołane są przez wiru­sy neurotropowe (mające powinowactwo do tkanki nerwowej), mogą występować w przebiegu odry, ospy wietrznej i innych zakażeń wirusowych.

Drgawki gorączkowe uważa się za czę­ste zaburzenia neurologiczne występujące w okresie dzieciństwa, stanowią one 30—40% wszystkich napadów drgawko­wych u dzieci. Występują między 6 miesią­cem a 3 rokiem życia, częściej u chłopców niż u dziewczynek, zwykle gdy występuje szczyt gorączki (39—40°C), w przebiegu zakażeń wirusowych lub bakteryjnych. Nie pojawiają się prawie nigdy w przebiegu tej samej choroby; mają zwykle charakter uo­gólniony. Najczęściej drgawki gorączko­we mają przebieg łagodny i krótkotrwały, niekiedy mogą mieć przebieg ciężki, trwa­jący ponad 20 min, po czym mogą wy­stępować przemijające objawy uszkodze­nia ośrodkowego układu nerwowego. Wówczas ważne znaczenie ma wykonanie zapisu EEG (elektroencefalogramu), ale nie wcześniej niż po upływie 7—10 dni od napadu drgawekDoraźnie stosuje się u dziecka leki ob­niżające temperaturę ciała: polopirynę S, okłady oraz kąpiele ochładzające. Leki mo­żna stosować po wcześniejszym zbadaniu dziecka i na wyraźne zlecenie lekarza.

Tłuszcze nale­ży spożywać w ilościach umiarkowanych terminem biologicznym czasu trwania cią­ży, zwiększa się szansa przeżycia dziecka. Przyczyny tego powikłania są podobne jak w poronieniach, a częstość występowania zwiększyła się w ostatnich latach i wynosi 8—10% ciąż.O zagrażającym przedwczesnym przerwa­niu ciąży świadczą regularne skurcze ma­cicy lub odchodzenie wód płodowych z dróg rodnych, co jest charakterystyczne dla pęknięcia pęcherza płodowego. We wszystkich tych przypadkach ciężarna winna znaleźć się w szpitalu, a szansę utrzymania ciąży zależą od stopnia zaawa­nsowania akcji skurczowej, rozwarcia ujścia zewnętrznego szyjki macicy lub ob­jawów odchodzenia wód.